Labd_Pals-14jaar

Wat helemaal toevallig was, was dat ik een jaar daarna - via het opleidingsinstituut waar ik wegens een re-integratietraject na een langdurige ziekte een opleiding als secretaresse volgde - door Pals benaderd werd om eens op gesprek te komen. Ze zochten nog assistentes. De klik was er direct en doordat ik inmiddels wist wat letselschade betekende, kon ik me goed inleven in de klant.

Enkele jaren werkte ik met diverse letselschadespecialisten. Ik kan geen collega’s opnoemen waar ik niet mee in een team gewerkt heb. Maar uiteindelijk kwam ik bij - jawel - Bert terecht. Toeval bestaat niet, zeggen ze dan.

1 december a.s. ben ik al weer 14 jaar in dienst bij Pals, waarvan zo’n 8 jaar in een team met Bert. Er zijn in die jaren heel wat letselschades voorbij gekomen. Een aantal staan nog steeds in mijn geheugen gegrift. Een bedrijfsongeval waarbij een man kwam te overlijden. Een jong meisje dat door een vrachtwagen aangereden werd, met ernstig letsel tot gevolg. Een ongeval in Oostenrijk waarbij twee mensen het ongeval niet overleefden etc. Uiteraard ook vele andere zaken waarbij het letsel minder heftig was. Maar zeker niet minder erg voor de klant. Ieder zijn verhaal, ieder zijn pijn en ieder zijn eigen beleving.

Omdat ik zelf in de regio woon waar Bert als letselschadespecialist werkzaam is, kom ik zo af en toe ook weleens wat bekenden tegen. Mensen uit mijn geboorteplaats die ik ken van het uitgaan of die in dezelfde kennissen- of vriendenkring verkeerden. Ik ben inmiddels al 12,5 jaar getrouwd en gebruik mijn meisjesnaam niet meer. Dus soms valt het kwartje pas in de loop van de zaak. “Ben jij mijn oude buurmeisjes niet?” “Zat jij niet bij mij op school?” “Ga jij niet om met…?” etc. De wereld is erg klein.

Ik ben blij dat ik een luisterend oor kan zijn voor onze klanten, dat ik mijn medeleven kan tonen en de mensen gerust kan stellen op momenten dat het even niet gaat. Een schouder om op uit te huilen. Als iemand dan tijdens het gesprek weer lacht en mij dankt voor mijn tijd en begrip, weet ik weer waarom ik het werk zo leuk vind. Mensen helpen!

Als het om inhoudelijke dingen gaat, lopen de meeste contacten natuurlijk via de letselschadespecialist. Maar ook als binnendienst weten je klanten je wel te vinden. Geef jij dat even door aan Bert? Wil jij die vraag bij Bert neerleggen? Natuurlijk! Daar ben ik voor.

Als je de blogs van Bert leest, dan weet je ook dat hij niet zonder mij kan. Ik ben nog niet van plan te stoppen en heb Bert beloofd tot aan zijn pensioen zijn assistente, secretaresse, binnendienst of hoe je mij maar wilt noemen te blijven. Nog zo’n vijf jaar te gaan en dan zien we wel wie of wat er op mijn pad komt. Maar dat ik mensen wil blijven helpen, staat vast.

Cindy Scholten, Binnendienst