Afscheid

Afgelopen vrijdag hebben we in besloten kring afscheid genomen van een van mijn zwagers. Alleen directe familie en vrienden. Mijn eerste crematieplechtigheid met mondkapjes. Iets van 30 mensen. Het hadden er veel meer kunnen zijn. Want het was een lieve en zeer gewaardeerde man die vele levens heeft beroerd.

Blog_Afscheid_Pals.jpg



Hij is 84 geworden en heeft een mooi en vol leven gehad. Dat werd door zijn dochters en meerdere sprekers met liefde en de nodige emotie verteld. We zagen foto’s uit zijn leven. Hoe hij samen met zijn vrouw en kinderen op vakantie ging. Hoe hij eerst in het Noorden van Nederland woonde en werkte. Hoe hij later met het gezin naar het Zuiden verhuisde, want van origine een Brabander. Levensgenieter, dol op eten en zijn kleinkinderen, scherp, politiek geëngageerd. Kortom, iemand waarvan je – ook al is hij oud en ziek – geen afscheid wilt nemen.

In mijn werk heb ik ook elk jaar weer te maken met een of meerdere overlijdens. Mensen die door de schuld van een ander bij een ongeval plotsklaps uit het leven zijn gerukt. Die hun gezin, familie en vrienden geschokt en verbijsterd achterlaten. Ontkenning, boosheid en wanhoop over wat er is gebeurd en wat de gevolgen zijn. Zoveel verdriet. Nooit vergeet ik de ouders waarvan de zoon van begin 20 bij een verkeersongeval om het leven was gekomen. Zijn foto met brandende kaarsjes ervoor prominent in de huiskamer. En dan moet je vertellen dat er afgezien van de begrafeniskosten geen enkele schadevergoeding mogelijk is. Het Burgerlijk Wetboek kende tot 1 januari 2019 op basis van artikel 6:108 BW namelijk alleen een schadevergoeding voor behoeftigheid. Dus als je door de arbeid van degene die overleden was, werd onderhouden dan werd er op basis van een (ingewikkelde) berekening vastgesteld wat die behoeftigheid (de schade) was. Als 20-jarige student onderhoud je natuurlijk niemand dus was er wettelijk geen enkele vergoeding mogelijk.

Sinds 1 januari 2019 geldt echter dat degene die affectieschade heeft veroorzaakt, verplicht is daarvoor een schadevergoeding te betalen. Daar is al jaren van verschillende kanten op aangedrongen. Partner, gezinsleden, ouder of kind maar ook anderen met een sterke affectieve relatie met het slachtoffer kunnen nu aanspraak maken op affectieschade. Zeg maar smartengeld voor nabestaanden. Het aantal personen is niet beperkt. De vergoeding ligt tussen de € 12.500,- en € 20.000,-. Afhankelijk van de band met de dierbare en hetgeen er gebeurd is.

Dit jaar heb ik mijn eerste affectieschade geregeld voor de (stief)dochter van een man die bij een bedrijfsongeval om het leven is gekomen. Een aantal andere claims lopen nog. En ook al maakt geld niets goed van het verlies, het is toch een compensatie van leed. Een erkenning van het leed dat jou als nabestaande is aangedaan. En dat is goed.

Na verlies komt vaak een lange periode van depressie. Het valt niet mee om verder te leven als je de persoon hebt verloren die het meest voor jou heeft betekend. Mijn schoonzus hield zich dapper. Zorgde tijdens de dienst voor de kleinkinderen die het moeilijk vonden om afscheid van opa te nemen. Nu moeten familie en vrienden haar en de kinderen helpen. Dan komt het vast wel goed.

Bert Heida, Letselschadespecialist NIVRE-re