Gewoon

In onze supermarkt verkopen ze het huismerk Gwoon. De kans is groot dat je het wel eens tegen bent gekomen. Talloze producten die iedereen gewoon wekelijks in huis haalt. Een meesterlijke marketing als je het mij vraagt. Want als we in Nederland ergens iets van willen vinden, dan is dat toch vooral dat het gewoon moet zijn. “Doe maar gewoon. Dat is al gek genoeg.” Dat heeft dus iemand op een reclamebureau ook bedacht. Dat gewoon verkoopt.

Bert_Gewoon_Web.jpg



Maar zijn we in Nederland nog wel gewoon? Als Groningers met een fakkelprotest aandacht moeten vragen voor een serieus probleem. Als een andere fakkeldrager ’s avonds bij minister Kaag voor de deur staat. Als Tata Steel door mag gaan met het veroorzaken van ernstige gezondheidsschade. Als corona tot ongekende verdeeldheid en burgerlijke ongehoorzaamheid leidt. Als er mensen zijn die beweren iets gratis te doen maar daar miljoenen mee verdienen. Als er bij The Voice misstanden aan het licht komen. Alhoewel dat laatste na Marco B. eigenlijk niemand kan verbazen

Toch was ik ook afgelopen week weer gewoon aan het werk. Kreeg ik alle medewerking van iemand bij het telefoonteam van Achmea om te achterhalen of er een schade was gemeld. Had ik maandag gewoon een leuk gesprek met een studente hbo-rechten die 20 weken bij ons stage gaat lopen. Ik mag haar samen met een collega gaan begeleiden. En ondertussen moet ik ook nog gewoon hondenbrokken kopen. Ik had ik mij nog zo voorgenomen om die op de terugweg van kantoor mee te nemen.

Maar ja, ik wilde op tijd zijn voor mijn online regelingsgesprek. Dat wilde ik van huis doen want op kantoor was het eigenlijk - op basis van de coronaregels - al te druk. Nog even rustig een dossier kunnen voorbereiden. Want dat ben ik de klant toch verplicht. Als je iemand zijn (grote) belangen behartigt, moet je je serieus voorbereiden. Dus vergat ik de brokken. En terwijl ik met een broodje en een glas karnemelk toch nog later dan bedoeld begon met lezen, bleek ik een paar weken eerder al een uitgebreid memo met concreet voorstel te hebben gemaakt. Soms verbaas ik mijzelf.

Diezelfde middag kwam ik in het plezierig verlopen Teamsgesprek toch gewoon weer niet tot een oplossing voor deze grote letselschade. Oorzaak: een recent arrest van de Hoge Raad over de vermogensrendementsheffing. Waar ik vervolgens in een groepsapp met collega’s gewoon over los kan gaan.

Een van de deelnemers in die groepsapp blijkt dan opeens ook nog onvermoede talenten te hebben. In een prachtige outfit - we zijn dat van hem gewend - neemt hij plaats achter een piano en brengt een paar bekende popnummers ten gehore. Alsof er geen juridische problemen zijn!

Verder mopper ik nog wat met een collega over de (uitgestelde) verhuizing van ons kantoor in Emmen. Behandel ik gewoon nog wat dossiers op basis van mijn werkstroom. En reed ik om 17.15 uur dus toch nog even naar de dichtstbijzijnde dierenwinkel. Blijkt die tegenwoordig al om 17.00 uur te sluiten waardoor onze hond het de volgende morgen zonder brokken moest doen. ’s Avonds kijken mijn vrouw en ik nog een paar afleveringen Undercover. Gewoon een doordeweekse dag.

Die volgende morgen had onze labrador overigens geen klagen over de alternatieve boterham. En ik zette weer mijn potje koffie. Want ook al branden er fakkels, ook al lappen politici, bedrijven en burgers de regels aan hun afgekeurde toch niet gratis mondkapje, dan werkt deze man gewoon. Net als jij waarschijnlijk. En laten we dat ook vooral heel gewoon blijven doen.

Bert Heida, Letselschadespecialist NIVRE-re