Passion

Ook in 2021 kunnen we op Witte Donderdag naar The Passion kijken. Alweer voor de elfde keer. De afgelopen jaren heb ik genoten van dit tv-spektakel. Je kent het vast wel. De lijdensweg van Jezus als openluchtmusical op locatie in een grote stad. Goed gekozen liedjes die door bekende zangers worden vertolkt. Prachtig in beeld gebracht. Als ongelovige met een passie voor verhalen over heidense Vikingen is het eigenlijk wel bijzonder dat ik het zo mooi vind.

Passion_Pals.jpg


Pasen is immers het belangrijkste christelijke feest van het jaar. Christenen vieren deze dag vanuit hun geloof dat Jezus uit de dood is opgestaan, op de derde dag na zijn kruisiging. Ook voor niet-gelovigen is het echter een verhaal met betekenis. Het gaat over de grote thema’s in het leven: schuld en boete, de dood, verraad, opoffering, liefde, de bereidheid om iets voor een ander te doen. Christelijke waarden zoals vergeving, barmhartigheid en rechtvaardigheid. Wat zou het mooi zijn als ik die ook in mijn dagelijks werk wat vaker voorbij zou zien komen.

Dat de veroorzaker van een ongeval oprechte belangstelling toont voor het gewonde slachtoffer. Dat die veroorzaker in ieder geval even iets van zich laat horen, een kaartje stuurt of een bloemetje langs brengt en sorry zegt. Een klein gebaar, een kleine moeite en voor het slachtoffer zo belangrijk. Toch gebeurt het veel te weinig. Ik hoor het zo vaak: “Hij heeft nooit meer wat van zich laten horen.” Onbegrip, woede, teleurstelling over die nalatigheid.

Maar ja, het valt als veroorzaker natuurlijk ook niet mee om te vertellen dat je het te druk had met je mobiele telefoon. Dat jouw aandacht voor een onbenullig Whatsappberichtje een toevallige fietser in het ziekenhuis deed belanden. Het is sowieso moeilijk om een fout toe te geven, om sorry te zeggen. Want natuurlijk was het niet opzettelijk. Een moment van onoplettendheid. Even afgeleid. En dat hoeft niet eens vanwege die stomme telefoon te zijn. Het overkomt ons allemaal wel eens. Je denkt aan thuis of aan je werk. Er loopt een mooie vrouw voorbij. En als je dan weer voor je kijkt staat het verkeer opeens stil. Hart in de keel. Meestal gaat het goed maar niet altijd en soms heeft dat dan ook nog ernstige gevolgen.

Dan verdient het slachtoffer jouw aandacht en erkenning. Dat is niet alleen christelijk, dat is menselijk, dat is zoals het zou moeten zijn. Dat is niet eenvoudig, confronterend en natuurlijk ben je als veroorzaker bang voor de reacties. Maar als de veroorzaker van zich laat horen dan kan het slachtoffer wel iets met zijn of haar emoties. En als het ‘sorry’ oprecht is, zal vergeving mogelijk zijn. Dan blijft het ongeval nog steeds een drama maar zal het iets makkelijker zijn om met de gevolgen te leven. Daar ben ik van overtuigd.

Net zoals ik ervan overtuigd ben dat een respectvolle, snelle en persoonlijke benadering door de aansprakelijke verzekeraar kan bijdragen aan een goede verwerking van de ongevalsgevolgen. En geld is dan belangrijk. Zeker. Maar empathie, barmhartigheid en rechtvaardigheid ook. En daar ontbreekt het nogal eens aan.

Er is de laatste decennia veel verbeterd in de positie van het slachtoffer. Maar verzekeraars zijn en blijven toch vaak te traag, onpersoonlijk en wantrouwend. Dat zal door de betrokkenen worden ontkend maar ik maak het elke dag nog mee. Onredelijke standpunten, onderzoek naar vermeende eigen schuld. Afgelopen week nog wilde een verzekeraar bij de eigen verzekerde navraag doen over de exacte toedracht. Terwijl er al een door beide partijen duidelijk ingevuld en ondertekend schadeformulier lag. Desgevraagd liet de behandelaar mij weten dat ze wilde checken of er geen sprake was van opzet. Bij een meisje van 13 op een fiets? Aangereden door een automobilist? Serieus?

Maar laat ik eerlijk zijn, ik ben ook niet altijd vol barmhartigheid. Naar verzekeraars soms bevooroordeeld en cynisch. En het lukt mij ook niet altijd om geduldig te zijn en weer oprecht begrip te tonen voor de klachten van een cliënt die er objectief toch helemaal niet zo slecht aan toe is. Ik ben een mens. Niets menselijks is mij vreemd.

Het thema van The Passion 2021: # ik ben er voor jou. Tegen wie wil jij zeggen: “Ik ben er voor jou?”, wordt in een spotje ter promotie van het spektakel gevraagd. Ik ga zeker kijken en neem me nu alvast voor om er ook weer voor jou te zijn.

Bert Heida, Letselschadespecialist NIVRE-re