Wintertijd

De klok gaat een uur terug en ’s avonds is het weer vroeg donker. Dat betekent voor veel mensen een winterdip. Ik heb er zelf ook wel een beetje last van. Depressieve gevoelens liggen op de loer. Nog even en je gaat in het donker van huis om na het werk in het donker terug te keren. Nu is het nog mooi buiten met alle herfstkleuren maar straks zijn de meeste bomen slechts nog stammen met kale takken.

Bert_Wintertijd_Web.jpg


Het nieuws helpt ook niet. Het gaat vooral over crisis. Klimaat, stikstof, corona en woningtekort. En dat is alleen nog maar in Nederland. In de zaterdagkrant lees ik een artikel over Congo. Dat land is rijk aan belangrijke grondstoffen zoals mangaan, koper en kobalt. En die stoffen zijn essentieel voor bijvoorbeeld onze smartphones. In Congo heerst verregaande wetteloosheid. Warlords bestrijden elkaar over de rijkdommen van het land. Corruptie, geweld, slavernij en verkrachting bepalen het leven van veel mensen. Je kunt haast blij zijn dat we hier in Nederland alleen maar gas hebben. Nou ja, dat ligt voor veel mensen in Groningen ook wat genuanceerder.

Ik lees ook nog een artikel over de afvalproblemen in Den Haag. Er zijn talloze ondergrondse afvalcontainers maar er wordt van alles naast gesodemieterd. Bankstsellen, matrassen en vuilniszakken met troep. Ook als de afvalcontainer helemaal niet vol is.

En dan ’t werk. Ik loop wat achter. Meerdere zaken die veel tijd kosten. En dan stapt er ook nog iemand op. Want ik was het eens met de verzekeraar. En dus had de klant geen vertrouwen meer. Tja, dat kan ook wel eens gebeuren. Als belangbehartiger van het slachtoffer hoef je het niet altijd met de verzekeraar oneens te zijn. Soms wordt er relevante informatie gevraagd en als men die niet wil verstrekken dan probeer ik natuurlijk alternatieven te bedenken. Maar soms is geen alternatief goed genoeg, krijg je verwijten en gaat de klant alsnog naar een andere belangenbehartiger. En al is dat beter, het blijft minder. Het draagt bij aan mijn winterdip.

Twijfel. Had ik het toch anders moeten aanpakken? Heb ik een verkeerde keuze gemaakt? Mijn schoonmoeder zei dan dat twijfelen in ieder geval betekent dat je nadenkt. Of woorden van gelijke strekking. Ze had over mijn kwestie met de ontevreden klant vast goede raad gegeven. Ook al wist ze niets van mijn werk. Maar advies kan ik haar niet meer vragen. Ze is er helaas niet meer. Zelf heb ik wel een variant op haar gezegde gemaakt. Als iemand zegt dat ie ergens over nadenkt, zeg ik steevast: “Dat is heel goed. Dat zouden meer mensen moeten doen!”

De arts in Congo die een kliniek heeft om vrouwen te helpen, denkt na over het lot van zijn land. Hij vraagt mensen om na te denken over (te) goedkope grondstoffen. De vrijwilligers in Den Haag die een afvalcontainer hebben ‘geadopteerd’, vragen hun buurtbewoners om na te denken over een schone stad. Zelf denk ik ook nog eens na over mijn negatieve gedachten. Ik denk dat het beter is om verder te gaan. Er is nog genoeg werk. En de winterdip? Ach, met een paar dagen ben ik vast wel weer aan dat vroege donker gewend. En de meeste mensen van wie ik de belangen mag behartigen, hebben meer problemen. Dat weet ik heel goed. Dus als ik binnenkort bij je op bezoek kom, vrees dan niet. Maar een extra lampje aan kan vast geen kwaad.

Bert Heida, Letselschadespecialist NIVRE-re