Cursus

Had me voorgenomen om de nieuwe maand actief en voortvarend te beginnen. Ik heb iets met data. Precies halverwege het jaar. Mooi moment voor een frisse start. De 30e juni was nogal rommelig verlopen. Mijn zus moest voor een kleine ingreep naar het ziekenhuis. Aangezien ze daarna niet mocht autorijden, moest ik mee. Uitgerekend dezelfde dag moest ik met mijn laptop naar kantoor voor spoelen en upgraden. Het werd een dagje heen en weer rijden. Alles zat tegen en duurde langer dan verwacht. Uiteindelijk was ik omstreeks 19.00 uur weer thuis. ’s Avonds de laptop nog even aangezet. Maar wat was het nieuwe wachtwoord? Dat had ik even niet meegekregen.

Cursus_Web.png



De volgende morgen, de dag van de frisse start, zat ik op tijd achter mijn thuisbureau. Het nieuwe (tijdelijke) wachtwoord had ik om 08.00 uur alsnog via Whatsapp gekregen. Met de mededeling dat als het niet zou werken ik vanaf 10.00 uur met de meneer kon bellen die mijn laptop had “gereviseerd”. Je begrijpt het waarschijnlijk al: het werd 10.00 uur en na meerdere resetpogingen moest ik toch de helpdesk maar bellen.

Jelmer van de helpdesk: “Waar bent u?”

Ik: “Thuis.”

Jelmer: “Dan werkt het niet. Om een nieuw wachtwoord te installeren moet u via een vaste, veilige verbinding op kantoor inloggen.”

Ik: “Dan ga ik nu naar kantoor. Moet ik dan weer naar jou vragen?”

Jelmer: “Nee hoor. Al mijn collega’s kunnen u helpen.”

Een half uur later bleek dat toch iets anders te liggen. Maar gelukkig kreeg ik na de tweede poging Jelmer weer aan de telefoon en kon ik alsnog een wachtwoord instellen. Het was inmiddels middag en ondertussen bleef ik maar snotteren. Loopneus. Het hield niet op. ’s Avonds moest ik naar een vergadering. De volgende dag een fysieke cursus in Veenendaal. Ach ja, ook nog maar een coronatestje dan. Nog een e-mail van kantoor. Verkeersboete ontvangen: € 248,-. Inhouding via salaris. Mijn dag kon niet meer stuk. Nou ja, de uitnodiging voor de cursus van morgen kon ik ook nergens meer vinden.

Vergadering maar afgebeld. ’s Avonds laat nog geen uitslag van de coronatest. Omstreeks middernacht toch maar naar bed. ’s Nachts om 02.30 uur was alsnog de uitslag gekomen: negatief. Dus toen ik op 2 juli om 07.00 uur op mijn telefoon die uitslag las, stapte ik toch een beetje opgelucht in de auto. Op weg naar Veenendaal. Mooi op tijd. Even voorbij Zwolle gestopt voor een bak koffie. En voor de zekerheid toch nog even met de organisator van de cursus gebeld. Je wilt toch zeker weten dat je naar het goede adres rijdt.

Marga van het opleidingscentrum bleef net iets te lang stil: “Hoe heet die cursus zei u?”

Ik herhaalde nu de volledige titel.

Marga: “Die cursus is geannuleerd.”

Ik: “Dat meent u niet? Hoezo? Waarom? Weet u dat zeker?”

Marga: “Ja, er was onvoldoende deelname. Heeft u dan geen bericht gehad?”

Ik: “Nee, anders had ik nu niet halverwege gestaan”, lachte ik als een boer met kiespijn.

Marga: “Het spijt me echt heel erg. In november wordt het weer aangeboden. Zal ik u daar dan kosteloos voor inschrijven?”

Om 09.45 uur reed ik - 2,5 uur na vertrek - de oprit weer op. Mijn vrouw zat net aan haar eerste kopje koffie. Mijn zus appte. Ze had een slechte nacht gehad. Veel pijn. Ik had dus eigenlijk niets te klagen want ik kon gelukkig weer pijnloos en gezond aan mijn werk. Maar een frisse start?

Bert Heida, Letselschadespecialist NIVRE-re