Hovernier

Onze afdeling marketing voorziet mijn blogs van een bijpassende foto en een wervende inleiding. Doen ze goed. In de inleiding van mijn blog over zelfwerkzaamheid was echter een schrijffout geslopen: “Oeps! De hovernier kost wel € 40,- per uur.” Dat had natuurlijk ‘hovenier’ moeten zijn.*

Bert_HovernierV2_Web.jpg

Ik had het zelf nog niet eens opgemerkt maar de collega schaderegelaars gingen in ons appgroepje gelijk helemaal los. Al 20 blogs geen enkel reactie op mijn inspanningen maar de schrijffout leidde meteen tot creatieve commentaren: “Is dat hetzelfde als een hovercraft?” of “Een nier die aan de dialyse moet?” of “Dit mag wel naar een actualiteitenprogramma. Ik denk aan Nier en Nu.” Eén collega weet op LinkedIn zelfs iemand te vinden die ervaring heeft als ‘hofernier’ en deelt dat natuurlijk graag met mij. De volgende dagen worden al mijn appjes standaard voorzien van commentaar met opzettelijke schrijffouten. Ja, van je collega’s moet je het maar hebben!

Veel van mijn klanten maken geen opzettelijke schrijffouten. “Maar die klapp was echt haard.” Of: “Invb met de voor en nadelen gewoon akkoord gaan.” Of: “Maar de tands des tijds andere mening neerzet.” En natuurlijk: “Met dat bot ga ik niet akkoord bert” en zo kan ik nog wel even doorgaan met bijzonder Nederlands. Dat er dankzij de autocorrectie op Whatsapp ook niet beter op wordt. Vaak begrijp ik wel wat de bedoeling is maar soms is er echt geen touw aan vast te knopen. Overigens gaat het met e-mails of ouderwetse brieven niet veel beter. De vreemdste brief die ik ooit heb gekregen begon met de aanhef: “GOD Heer Heida”, vervolgde met één lange onbegrijpelijke klaagzang en eindigde met de mededeling dat hij een rechtenstudie ging volgen: “Ik ga mijzelf hulpen!” Ik denk niet dat de persoon in kwestie mij als scheppend eeuwig wezen heeft gezien. Maar als alternatief of afkorting voor een begroeting zou je toch wat anders dan GOD verwachten. Die rechtenstudie leek mij overigens ook wat hoog gegrepen.

Ook verzekeraars schrijven soms heel slecht Nederlands waardoor men soms dingen zegt die onbedoeld erg grappig of - juist het tegenovergestelde - zelfs beledigend zijn. Ook vervelend zijn de reacties die voor meerdere uitleg vatbaar zijn. Of de standaardbrieven die voor het moment helemaal niet passend zijn. Laatst begon een brief met de standaard uiting van medeleven: “Wij betreuren het dat uw cliënt letsel heeft opgelopen en wensen hem een voorspoedig en volledig herstel.” Om dan in de volgende alinea aan te geven dat men op basis van het advies van de medisch adviseur tot de conclusie is gekomen dat een ongeval met zo weinig impact geen letsel tot gevolg kan hebben gehad. Dan vind ik zo’n eerste zin toch wat hypocriet overkomen.

Nu moet ik bekennen dat ik thuis een bijnaam heb. Ik heb namelijk de door velen niet zo gewaardeerde eigenschap om mensen te verbeteren als ze iets verkeerd zeggen of een spreekwoord verhaspelen. (Bijvoorbeeld: “Ik ben mij van de koning geen prins bewust.”) Daarom noemen ze mij ook wel Bertweter. Vind ik eigenlijk wel weer mooi gevonden en ik beschouw die bijnaam toch een beetje als eretitel. Want laten we eerlijk zijn, taal is communicatie. En communicatie is al zo moeilijk. Want je wilt iets aan een ander duidelijk maken. Je hebt een vraag, een gevoel, een mening of een mededeling en wilt graag dat die dan ook wordt begrepen. Zonder dat er verwarring of irritatie ontstaat of dat je helemaal niet wordt begrepen. Dus taal is belangrijk. Mondeling maar ook schriftelijk. Daarom probeer ik mijn klanten te begrijpen en zelf heldere en duidelijke berichten te schrijven. Daarom corrigeer ik graag verzekeraars omdat ik vind dat ze daar soms beter hun best kunnen en moeten doen. En daarom baal ik van de hovernier. En dat weten bepaalde collega’s blijkbaar heel goed.

* Uiteraard had ik de afdeling marketing meteen na ontdekking gevraagd om het nog te wijzigen. Dan waren we echter alle “traffic” die de blog had gegenereerd kwijt. Dat was niet gewenst. Dus troost ik me maar met de gedachte dat het toch weer een blog heeft opgeleverd.

Bert Heida, Letselschadejurist Intake