labd_pals-nieuwjaar

We hebben het elkaar weer gewenst. Soms zeer gemeend. Vaak omdat het zo hoort en eigenlijk tegen beter weten in. Want wat we elkaar ook aan geluk wensen, in het nieuwe jaar krijgen we toch weer ellende, verdriet, zorgen en strijd. Met hopelijk soms geluksmomenten. De een heeft wat meer geluk dan de ander. In ons land hebben we in vergelijking met veel andere landen in ieder geval meer kans op geluksmomenten. En dat brengt me dan bij mijn specifieke wens voor dit jaar.

Vorig jaar had ik het rond deze tijd over mijn terugkerende voornemens die - vanwege slaapverwekkende saaiheid - toen zijn vervangen door een wensenlijstje. Waar overigens weinig of niets van uitgekomen is. Afgezien dan van de hoop en verwachting dat 2022 minder in het teken van corona zou staan. Daar zijn echter wel weer andere, misschien nog wel urgentere problemen voor in de plaats gekomen. Wat een klotezooi maken we er met elkaar toch van.

Ik zie en hoor van vrienden en familie steeds vaker het voornemen zich af te sluiten voor het nieuws. Voor vervelende dingen. Negeren wat er slecht is. Ze willen zich alleen maar bezig houden met fijne dingen en bezig zijn met mensen waar ze van houden. Genieten van al het moois dat het leven te bieden heeft. Lekker eten, drinken, op vakantie gaan. Dat begrijp ik. Maar wat als niemand zich meer ergens druk om maakt? Als een grote groep mensen zich afkeert van politiek, wereldproblemen en alleen of vooral bezig is om het in de eigen bubbel zo aangenaam mogelijk te maken?

Anderzijds zie ik vooral in de sociale media een grote groep mensen die zich overal mee bezig houdt. Vooral met zaken waar ze geen verstand van hebben maar wel een hele duidelijke mening. Vooral negatief en ongenuanceerd. En ook dat begrijp ik wel. Een beetje althans. Er gebeurt zoveel in de wereld die door alle (sociale) media er ook bepaald niet eenvoudiger op geworden is. Dus is het de schuld van die zakkenvullers, de linkse elite, de media en dan zijn er ook nog buitenaardse reptielen. Maar wat als iedereen zich overal druk om maakt? Als een grote groep mensen zich afkeert van politiek en alleen of vooral bezig is met een eigen bubbel waarbinnen iedereen de schuld aan anderen geeft?

In beide gevallen is het onverschilligheid. Ze kunnen er toch niets aan doen of ze doen er niets voor. Want dat kost moeite. Ik zie het ook in mijn werk. De gelatenheid, het accepteren van enorme werkachterstanden, het negeren van gerechtvaardigde verzoeken. De vooringenomenheid, het wantrouwen naar het slachtoffer of naar elkaar. Het missen van de menselijke maat.

En ik weiger me daarbij neer te leggen. Want ik denk dat je altijd iets kunt doen. Ook al is het nog zo klein. Het liefst zou ik persoonlijk al die omgekeerde vlaggen opruimen, een paar staatshoofden vervangen, dictators opruimen, complotdenkers de oren wassen en sancties opleggen aan alle incompetente, ongeïnteresseerde en vooringenomen behandelaars van letselschade. Maar dat kan ik natuurlijk niet. Dus probeer ik niet onverschillig te zijn. Blijf ik het nieuws volgen. Stem ik zo sociaal mogelijk. Probeer ik mijn klanten én de letselschademensen bij verzekeraars serieus te nemen. En goed te doen.

Buiten de eigen aangename bubbel is het koud, woedt er oorlog en blijkt alles niet zo simplistisch. Maar kom toch uit je zelfgekozen bubbel! Dat probeer ik in ieder geval. Geniet van mooie dingen maar blijf betrokken. Maak je druk maar blijf wel nadenken. Samen maken we er dan een gelukkiger Nieuwjaar van. Dat is wat ik denk, wat ik hoop. Ik wens het in ieder geval.

Bert Heida, Letselschadespecialist NIVRE-re