Ongeluk

Regelmatig verwijzen klanten mij naar aanleiding van het hen overkomen ongeval naar de media. In het Dagblad van het Noorden is er dan aandacht aan besteed. Of ze verwijzen mij naar nieuwssites zoals Killroy voor foto’s van het ongeval. Soms zijn mensen zelfs lichtelijk verbaasd dat ik niets van het ongeval weet. Het is zelfs op de regionale tv geweest!

Bert_Ongeluk_Web.jpg



Als je echter dag in, dag uit bezig bent met de (financiële) regeling van letselschade dan is de behoefte aan nieuws over ongevallen niet zo groot. Talloze processen-verbaal heb ik doorgenomen. Regelmatig met een rapport van de VOA (Verkeersongevallen Analyse). Daar zitten dan ook foto’s van het ongeval bij. Heb er zelfs een aantal met foto’s van de dodelijk verongelukte slachtoffers moeten inzien.

Ooit ben ik mijn carrière op de afdeling autoschade van een verzekeraar begonnen. Dat was nog in de tijd dat vrijwel alles op papier werd vastgelegd. De experts brachten hun rapporten van de autoschades wekelijks langs. Een hele stapel met schadevaststellingen en bij de zwaardere zaken zaten dan ook één of meerdere foto’s. Jarenlang heb ik foto’s van Porsches met schade verzameld. De mooiste waren natuurlijk die van de 911, maar ook de 928 en 924 kwamen in mijn collectie. In allerlei vormen van destructie. Porsche was toen mijn ideale auto. Ik had modelauto’s van het merk, boeken, dromen en dus spaarde ik ze ook op mijn werk.

In deze tijd van mobiele telefoons met goede camera legt iedereen alles vast. In de vaste overtuiging dat ik het belangrijk vind om alles te beoordelen, krijg ik het gedeukte familiebezit - vanuit diverse hoeken en standen gefotografeerd - voorgeschoteld.

In de loop der jaren heb ik dus al zoveel verstilde ellende gezien dat ik berichten over verkeersongelukken steevast oversla. Ik hoef ze in mijn vrije tijd niet meer te zien, erover te horen of erover te lezen. Maar af en toe dan valt er niet aan te ontkomen. Dan gebeurt er iets heel dichtbij. Op zondagavond 30 mei 2021. Op de N34 een paar kilometer van waar ik woon, op een weg die ik heel goed ken, waar ik elke week wel een keertje met de motor of de auto rijd, 4 doden en 5 gewonden. Maar liefst 5 auto’s. Een ravage! Het is wel vaker raak op deze weg maar dit ongeval is wel heel heftig. Landelijk nieuws. Iedereen heeft het erover. En iedereen is het erover eens: wat een drama! Voor de slachtoffers en de nabestaanden.

En misschien of misschien wel zeker denkt iedereen dat het hem of haar ook had kunnen overkomen. Het is immers een weg die we hier in het dorp - in de Gemeente Borger-Odoorn - allemaal gebruiken. Via de N34 rijden we naar Groningen, Emmen, Zwolle of Assen. Via de N34 gaan we naar mijn zoon en zijn vriendin of komen zij bij ons, gaat mijn vrouw even naar de HEMA in Borger, gaan mijn zwager en zijn vrouw bijna wekelijks naar Emmen.

De angst dat één van je geliefden gewond raakt, de angst één van je geliefden te verliezen. Iedereen zal die angst herkennen. Inmiddels zijn de namen van de betrokkenen en hun verhalen al deels bekend. Ik heb ze net opgezocht. Als ik het lees, krijg ik een brok in mijn keel. Het is hun verhaal of dat van hun nabestaanden. Ik wil die nabestaanden niet citeren maar wel condoleren. Langs deze weg. Sterkte! Het is niet genoeg maar wel gemeend.

Bert Heida, Letselschadespecialist NIVRE-re