Peter R.

In de week dat Peter R. de Vries aan zijn schotwonden is overleden. In de week dat een deel van Zuid-Nederland is ondergelopen en de koning na het persmomentje op vakantie gaat. In de week dat de vader van advocaat Derk Wiersum de vermoedelijke daders emotioneel toespreekt. In de week dat de politie een kilometerslange erehaag voor een overleden collega vormt. In diezelfde week bereikt de R-waarde een historisch hoogtepunt en ga je toch gewoon weer aan het werk.

Bert_Peter_Web.jpg



Ga je weer naar de sportschool, weer een keertje uit eten, verheug je je op de aanstaande vakantie en ontmoet je familie. Blij dat het toch weer kan. Want het leven gaat door.

Iets dat ik ook in mijn werk als letselschadespecialist soms met verbazing en bewondering mag vaststellen. Ook na een ongeval als alles letterlijk en figuurlijk tot stilstand komt, gaat het toch weer door. Soms met veel moeite en na een langdurige herstel- of rouwperiode. Maar we gaan door. De één makkelijker en sneller dan de ander. Want niemand is gelijk. Maar toch, op enig moment gaat bijna iedereen toch weer door met het leven. Anders kan ook niet. Anders kunnen we ook niet. En er is gelukkig bijna altijd wel iets de moeite waard om voor te leven. Voor die momenten van geluk die niet persé groots of meeslepend hoeven te zijn.

Zelf kan ik enorm genieten van muziek, een mooi boek, een avondwandeling. Van eten en drinken. En natuurlijk zijn er onze geliefden. Degenen die het dichtste bij ons staan en die we niet willen missen. Dus gaan we door. Voor de mooie dingen van het leven en voor het maken van mooie herinneringen. En als je dan ook nog wat voor anderen kunt betekenen is dat extra mooi.

Dat brengt me we dan weer terug bij Peter R. de Vries. Hij heeft veel voor anderen betekend. Dat is in de dagen na de aanslag nog eens extra duidelijk geworden. Hij leeft voort in de herinnering van heel veel mensen. En dat is terecht. Op de dag van zijn afscheid staat er een interview met zijn partner in de Volkskrant. Dat lees ik als eerste die morgen. Mooi geschreven. Emotioneel. Eigenlijk hartverscheurend. Want hij was niet alleen gedreven in zijn werk, vasthoudend, strijdend tegen onrecht maar ook gewoon een fijn, fatsoenlijk mens. Die gemist zal worden.

Ik blader nog wat verder door de krant. Overstromingen, bosbranden, corona en spionagepraktijken. Pegasus Spyware. Weer iets om je zorgen over te kunnen maken. Ik zet koffie en ga dan eigenlijk weer te laat naar boven, naar mijn thuiskantoor. Volgende week heb ik vakantie en ik moet nog wel het e.e.a. wegwerken. Vanavond nog even naar de sportschool. Morgen uit eten om te vieren dat de vakantie begint. Van het weekend maar weer eens een rondje op de motor.

Want terwijl het leven van sommigen stil staat, gaat mijn leven gewoon door. Vanavond nog maar even tv kijken. Er zal veel aandacht zijn voor het afscheid. In het journaal, bij Op1, bij Umberto en natuurlijk bij RTL Boulevard. Maar ook op de tv gaat het daarna weer gewoon door. Olympische Spelen, actualiteiten, een oude film en de diverse talkshows. Nu voor altijd zonder commentaar van Peter R. de Vries. En dat is diep triest.

Bert Heida, Letselschadespecialist NIVRE-re