Positief

Heb je ook zo’n behoefte aan goed nieuws? Dat je ’s morgens de krant uit de brievenbus haalt of - als je jonger bent - een willekeurige nieuwsapp opent en niet opnieuw hoeft te kijken naar verwoeste gebouwen of bebloede mensen. Dat er positieve ontwikkelingen zijn. Met daarbij een blij gezicht of leiders die elkaar de hand schudden met een goed bericht erbij. Ik noem niet geheel willekeurig: wapenstilstand of onderhandelingen.

Bert_Positief_Web.jpg



Bizar genoeg gaat het leven hier gewoon verder. Heb ik de eerste Oekraïense vluchtelingen al in de supermarkt gezien. Gaat onze Spar gewoon verbouwen en hebben wij na 20 jaar toch behoefte aan een nieuw terras. Het is mooi weer en overal zie ik mensen in de tuin en rond het huis aan het klussen. En natuurlijk ben ik ook nog gewoon aan het werk. En dan word ik soms ook gewoon aangenaam verrast.

Cindy - mijn binnendienst en steun en toeverlaat op het werk - was een dagje vrij. En ik had me voorgenomen om een al veel te lang lopende zaak af te ronden. Dus was ik daar ’s morgens mee begonnen. En na een uur had ik een goed en onderbouwd voorstel met alle benodigde bijlagen verstuurd. Normaal gesproken zorg ik alleen voor de tekst en benoem ik de bijlagen die Cindy dan voor mij verstuurt en opslaat in het digitale dossier. Maar natuurlijk had ik Cindy niet nodig om een e-mail te versturen. Tuurlijk niet! En vergat ik het dossiernummer van de verzekeraar te vermelden.

Dat bedacht ik terwijl ik in het tweede dossier van die dag was begonnen. O, en ik was nog wat vergeten. Het eigen risico van de zorgverzekeraar. Want mijn cliënte was met de ambulance naar het ziekenhuis gebracht. Nou, dat begon weer lekker! Een nieuwe e-mail opgesteld. Met referentie en een schadeclaim die € 385,- (eigen risico zorgverzekeraar) hoger was. Want een ritje met de ambulance is niet goedkoop.

Toen belde cliënte. Naar aanleiding van mijn eerste bericht waarbij ik haar in de cc had meegenomen. Ik had nog overwogen om haar eerst om een akkoord te vragen. Maar het had al zoveel moeite gekost om de diverse nota’s van haar te mogen ontvangen. En klachten had ze al een half jaar niet meer.

Zoveel geld? Dat mocht zij toch zeker niet ontvangen? Dat zou toch zeker wel een probleem worden? Dat is dan toch niet de reactie die je gemiddeld verwacht. Bleek mijn cliënte ook nog minderjarig! In alle ijver om een schadeclaim op te stellen had ik dat even over het hoofd gezien. Ze zou dit jaar nog wel 18 worden maar dat was ze nog niet. Formeel kan een minderjarige geen overeenkomst aangaan en moet dat voor toestemming aan de kantonrechter worden voorgelegd. Daar was zij natuurlijk niet van op de hoogte maar ze was wel geschrokken van het bedrag. Zouden haar ouders daar geen problemen mee krijgen?

Inmiddels was ik twee uur verder. Had ik nog niets geregeld en ook nog ten onrechte € 385,- geclaimd. Want onder de 18 heb je geen eigen risico. Dan moest ik nu toch maar even bellen met de verzekeraar om het een en ander uit te leggen. En toen kreeg ik meteen iemand aan de telefoon die de e-mail nog niet had gezien omdat die centraal binnenkomt. Of ik die dan even naar haar eigen e-mailadres kon sturen, dan kwam ze er na de lunchpauze op terug. Wat ze ook deed. En met een kleine correctie had ze de hele slotuitkering van € 2000,- gelijk overgemaakt. Zou ze mij misschien nog kunnen doorverbinden met een collega? Nee, die was er niet. Maar het gevraagde voorschot wilde zij ook meteen wel even betalen.

Dank je wel vriendelijke mevrouw bij verzekeraar A. Soms heb je daar gewoon even behoefte aan.

Bert Heida, Letselschadespecialist NIVRE-re