Voor alles is een eerste keer

Vanuit Limburg ben ik onderweg naar Amsterdam. Dat geeft mij meer dan genoeg tijd om na te denken over het onderwerp van deze blog. Vandaag ziet mijn werkdag er anders uit dan anders. Ik ben gevraagd om teksten in te spreken voor de telefooncentrale die binnenkort live gaat. Er gaat dan ook een compleet nieuwe wereld voor mij open. Een wereld van sound design, stemacteurs en voice-overs. Het woord terugbelservice krijgt een compleet andere klank wanneer je het vaak moet uitspreken. En ik kom er achter dat je daar vooral niet te lang over moet nadenken want dan wordt het een woord waar je flink over kan struikelen.

Pals_Carla_Dader_Web.jpg




Normaal gezien breng ik mijn werkdagen op kantoor door en word ik gebeld door mensen die hulp nodig hebben voor een ongeval dat ze is overkomen. De top 5 van de gespreksonderwerpen zijn verkeersongevallen, bedrijfsongevallen, medische missers, struikelpartijen over stoeptegels en mishandelingen. Ik bedenk mij dat de eerste vier mij al eens zijn overkomen. Gelukkig niet allemaal met ernstig letsel tot gevolg. Maar toch.

Natuurlijk zit niemand op een van deze ongevallen te wachten. Maar de mishandeling vind ik persoonlijk het meest nare ongeval dat iemand kan overkomen. Het feit dat iemand moedwillig een ander psychisch of fysiek letsel toebrengt, gaat zo tegen je gevoel van veiligheid in. Naast het letsel dat het slachtoffer oploopt, wordt hij of zij vaak ook nog eens geconfronteerd met gevoelens van angst, onmacht en boosheid richting de dader. Want ja, iedereen kan een fout in het verkeer maken. Maar wanneer een ander je opzettelijk verwond, geeft dat toch een hele andere lading.

Door deze opzettelijkheid loop je als slachtoffer meestal ook direct tegen een ander probleem aan. Want hoe krijg je je schade vergoed? Aansprakelijkheidsverzekeraars hebben bijna altijd een ‘opzet-clausule’ in de polisvoorwaarden staan. Als de dader al verzekerd is, betekent dit concreet dat zijn of haar verzekeraar de schade niet dekt. Je kunt dan aankloppen bij de dader zelf. Maar zit je daar op te wachten? En heeft de dader voldoende financiële middelen om jouw schade te vergoeden?

Gelukkig is in 1976 het Schadefonds Geweldsmisdrijven opgericht. Dit fonds verstrekt aan slachtoffers van geweldsmisdrijven een tegemoetkoming die naar redelijkheid en billijkheid wordt vastgesteld door een commissie. Sinds 1 januari 2019 bestaat er onder bepaalde voorwaarden ook een regeling voor nabestaanden en naasten van slachtoffers die ernstig letsel hebben opgelopen. Blijft de dader dan helemaal buiten schot? Gelukkig niet. Het Schadefonds probeert via het Centraal Justitieel Incassobureau - ja, die van de verkeersboetes - de uitgekeerde bedragen te verhalen op de veroorzaker van het letsel. De dader dus.

Helaas vergoedt het Schadefonds niet alle kosten die je maakt en zit er een maximum aan het bedrag dat uitgekeerd wordt. Ook worden de kosten van een belangenbehartiger meestal niet vergoed. De uitkering wordt gezien als een financieel steuntje in de rug en dat is altijd beter dan niets.

Na een paar uur studiotijd rijd ik vrijwel direct een file in. De terugweg is lang maar ik ben een bijzondere ervaring rijker. Voor alles is een eerste keer. Alhoewel… Ik hoop dat het onderwerp mishandeling aan mij voorbij gaat.

Carla Prins, Letselschadejurist Intake