"Je had helemaal niet met de auto vervoerd mogen worden"

Auto_Vervoerd_Pals_Web.jpg

Meneer Duinkerken werd ter hoogte van een uitrit ondersteboven gereden. Hij had een gebroken lendewervel maar is nu voorzichtig weer op de weg terug.

Ik was op weg naar het werk. Die bewuste 30 mei 2018 fietste ik over straat. En toen ik ter hoogte was van een uitrit werd ik finaal ondersteboven gereden. Hij had mij niet gezien of was bezig met andere dingen… Het ging allemaal zo snel. Dus die man die me aangereden had, heeft me thuis gebracht. Ik voelde wel een knap in de rug maar ik dacht: ja, ik ben geen twintig meer. Ik knap weleens vaker wat. Ik denk heel makkelijk. Zo ben ik ook groot gebracht.

Ik heb op een gegeven moment de spoedeisende hulp gebeld. Het was kwart over zeven. En toen is de dokter gekomen om half 8 en die heeft gezegd: “Hier heb je een pijnstiller. Mocht de pijn erger worden dan kun je die nemen.” Maar ik heb dat niet genomen want ik heb een hekel aan die rommel. En de dokter zei dat ik naar het ziekenhuis moest om een fotootje te maken.

Ambulance

Eenmaal in het ziekenhuis zeiden ze: “Je had helemaal niet met de auto vervoerd mogen worden van plaats delict naar huis en van huis naar het ziekenhuis. Dat had met een ambulance moeten gebeuren.” Ik heb een week hier in Hoogeveen gelegen en daarna naar Groningen gegaan. Daar heb ik nog een week gelegen. Operatie twee maal uitgesteld. Daarna geopereerd aan mijn lendewervel die gebroken was. Een hele ingrijpende operatie. En 15 juli ben ik weer naar huis gegaan.

Ik ben nog steeds herstellende. Heb ook nog steeds rugklachten. Maar ik werk wel weer zo’n twee uur per dag nu. Dus ik ben op de weg terug.

Ik heb toen contact gehad met Bert Heida van Pals Letselschade. Hij vroeg hoe het gebeurd was en zo. Heeft alles genoteerd. En ik gaf aan dat het niet mijn schuld was maar dat ik volkomen ondersteboven was gereden. Maar hij vertelde dat ik volgens de tegenpartij tegen hem aan was gereden. Hij zei: “Doe het nou maar zo. Anders wordt het een rechtszaak en weet ik al wat niet meer.” Maar het fijne weet ik er ook allemaal niet meer van.

Rolstoel

Maar ik ben goed behandeld door Bert. Was er eens wat dan hoefde ik maar te bellen. En Cindy, zijn assistente regelde van alles. Die gaf altijd keurig antwoord. Ja, ik was erg tevreden over de hele afhandeling. En over het resultaat.

Het had ook nog iets meer tegen kunnen zitten. Want die wervel had maar zo’n stukje hoeven te verschuiven of ik had in een rolstoel gezeten. M’n benen deden ook lang zeer. Maar dat kan ook als gevolg van een hernia zijn geweest waar ik aan ben geopereerd. In drie à vier jaar tijd zat ik in de hoek waar de klappen vielen. Eerst kreeg ik een hernia, toen kreeg ik dat ongeluk, toen stuiterde ik nog een keer van de trap…

Maar goed, ik ben aan de beterende hand en ik doe mijn best weer.