Mijn naam is Bert Pot, ik ben woonachtig in Sappemeer en 48 jaar. Ik ben getrouwd en heb twee kinderen, één van 18 en één van 20 jaar. Vijf jaar geleden heb ik een bedrijfsongeval gehad, waarbij ik mijn linkerhand verloor. Op 22 november 2006 stond voor mij de tijd enkele seconden stil en veranderde mijn leven en dat van mijn gezin. Na een periode van vijf jaar heb ik mijn letselschadetraject kunnen afwikkelen en kan ik verder met mijn leven. Hiervoor wil ik vooral mijn gezin, familie, vrienden, artsen en mijn toenmalige werkgever bedanken voor alle steun, hulp en begrip voor mijn situatie.

Een terugblik naar het bedrijfsongeval

Ik heb ruim 25 jaar gewerkt bij Eska Graphic Board op de vestigingen Sappemeer en Hoogezand. Dit bedrijf maakt massief karton voor onder andere ordners, puzzels, spellen en boeken. Ruim 25 jaar ben ik in meerdere functies werkzaam geweest in de ploegendienst op de vestiging Sappemeer. In de nachtdienst van 22 november 2006 veranderde in enkele seconden mijn leven en dat van mijn gezin.

In deze nacht werd mij gevraagd om de walsen schoon te maken. Een tweetal weken daarvoor werden ook deze schoonmaakwerkzaamheden verricht, waarbij de remwals was los geschoten. Gelukkig is er toen niets ernstigs gebeurd, maar er is verder geen melding gedaan van het mankement aan de machine. Met dit voorval in mijn achterhoofd besloot ik de walsen niet vanaf de onderzijde, maar vanaf de bovenzijde te reinigen. Ik weet nog dat ik op de ladder klom en de rest kan ik me niet meer herinneren, alleen dat mijn hand tussen de walsen zat. Wat er dan door je heen gaat is niet onder woorden te brengen. Tijdens het ongeval waren er veel collega’s aanwezig om mij ‘te bevrijden’ en eerste hulp te verlenen. Ik werd naar het ziekenhuis gebracht en mijn vrouw werd opgehaald door één van mijn collega’s.

Onderweg naar het ziekenhuis werd ik in slaap gebracht. Bij aankomst in het UMC Groningen werd ik meteen geopereerd. In een tweede operatie is mijn hele hand geamputeerd en is de stomp gevormd, die ze zo lang mogelijk hebben gelaten om later mijn prothese op te dragen. Mijn hand is geamputeerd tot aan het polsgewricht.

Dankzij de steun van mijn gezin, familie en vrienden en mijn eigen wilskracht ben ik dit psychische, lichamelijke en pijnlijke proces door gekomen. Uiteraard mede met de hulp van het revalidatieteam van het UMC Groningen. Op 5 december 2006 mocht ik naar huis.

De juridische kant; het letselschadetraject

Bij een bedrijfsongeval heb je te maken met een aansprakelijke partij, maar ook met veel wet- en regelgeving. In het begin ben je heel erg bezig met wat je is overkomen, maar op een gegeven moment moet je ook vooruit kijken en welke gevolgen het ongeval heeft op de rest van je leven en dat van je gezin.

Ik ben naar een advocatenkantoor gegaan en heb daar meer verteld over het bedrijfsongeval en de gevolgen hiervan. Deze adviseerde mij om mijn zaak in behandeling te geven bij een organisatie die gespecialiseerd is in letselschade. Vervolgens heb ik meer informatie ingewonnen bij de FNV Bondgenoten. Via een kennis in het ziekenhuis had ik al eens van Pals Letselschade gehoord en besloot contact op te nemen. Dit koste me veel moeite, want ik dacht dat ik het zelf wel kon regelen en dat dit meer iets was voor Amerikanen die veel geld probeerden te krijgen voor uiteenlopende vormen van letselschade. Maar ik ontkwam er niet aan en in maart 2007 maakte ik zodoende kennis Pals Letselschade.

In het gesprek gaf ze aan wat we konden verwachten en waar we recht op zouden hebben. Daarnaast zou zij alle juridische zaken regelen zoals de afspraken met de verzekering van de tegenpartij en de berekening van mijn schade. In het gesprek gaf ze aan ‘je zult er niet rijk van worden en het vergt een lange adem, maar je hebt het recht dat je het leven dat je leidde voor het ongeluk, zoveel mogelijk weer kan oppakken’.

Naast het schaderegelingstraject heeft ze mij geadviseerd over diverse mogelijkheden en geholpen om een handprothese vergoed te krijgen. Een handprothese waarbij alle vingers een functie hebben en waarbij de duim in verschillende posities kan worden gedraaid. Zoiets kan nooit een mensenhand helemaal vervangen, maar iedere verbetering geeft mij weer meer kwaliteit van leven. Het betrof mijn linkerhand, waar ik alles mee deed. De kleinste dingen die normaal heel gewoon zijn kon ik niet meer zelf doen. Veel probeer ik nog steeds zelf en vaak lukt dat ook, maar het duurt alleen wat langer. Bijvoorbeeld het huis schilderen aan de buitenzijde. Dit heb ik wel met veel hulp gedaan, maar alles is weer opgeknapt.

Een van mijn grote passies is motorrijden en dit was ook een van de eerste dingen waar ik aan moest denken na het ongeluk. Het idee dat ik niet meer zou kunnen motorrijden vond ik verschrikkelijk. Kwaliteit van leven betekent ook dat je niet alles hoeft op te geven na een ongeval, maar dat naast de dingen die niet meer kunnen er genoeg zaken zijn die je nog wel kunt doen. Voor mijn totale revalidatieproces is het weer kunnen motorrijden erg belangrijk geweest. Met behulp van Pals Letselschade kan ik nog steeds van mijn grote passie genieten. Mijn motor is aangepast.

Naast het regelen van de schadevergoeding heeft Pals Letselschade ook altijd een luisterend oor geboden. Maar ook voor allerlei vragen en onzekerheden was ze altijd bereikbaar. De belangenbehartiging ging verder dan alleen de juridische zaken regelen. Ze heeft veel zorgen uit handen genomen en door haar ervaring en kennis had ze ingangen bij verschillende organisaties en betrokkenen om meer te kunnen regelen. Dit was ons nooit alleen gelukt. Maar ook zorgde zij ervoor dat wij geïnformeerd werden over relevante zaken en beschermde ons tegen informatie die er niet toe deed en waar wij alleen maar emotioneel van zouden worden. Voor ons was vaak emotie een drijfveer, terwijl je juist de zakelijke kant bij schade regelen niet uit het oog moet verliezen. Wij hebben Pals Letselschade leren kennen als een goed letselschadebureau die een stap verder gaat om te zorgen dat ik en mijn gezin ons leven weer kunnen oppakken met een handicap.

De belangenbehartiging, maar ook de handprothese waardoor ik mijn zelfstandigheid steeds meer terug kreeg, de re-integratie bij mijn voormalige werkgever en de mogelijkheid van het behouden van mijn passie motorrijden, zorgen ervoor dat ik mijn leven met deze handicap weer kan oppakken.

Hoe ziet je leven er nu uit

Na vijf jaar dag in dag uit bezig te zijn geweest met het ongeluk en de gevolgen hiervan, zijn wij erg blij dat we het hebben kunnen afwikkelen. Onbewust en ook bewust zijn we veel bezig geweest hiermee en dat heeft mij en mijn gezin ook veel energie gekost. Je leven staat totaal op zijn kop en de toekomst van jou en die van je kinderen is ineens niet meer zo zeker als het was. 22 april 2011 ben ik gestopt met werken, nadat ik al voor 50% was afgekeurd. Ik houd me veel bezig met het delen van mijn ervaringen. Ik heb dit in het verleden gedaan door mee te werken aan verschillende artikelen in landelijke en regionale dagbladen, maar ook op mijn eigen website www.1-handed.com. De media-aandacht heeft mijn leven ook verrijkt en hebben ervoor gezorgd dat veel mensen en organisaties mijn verhaal kennen.

Als ik terug kijk was er niet echt iemand waar ik vragen aan kon stellen en mijn voordeel kon doen met hun ervaringen. Ik wil mijn ervaringen delen met andere slachtoffers en hen helpen door allerlei vragen te beantwoorden. Daarom ben ik ondersteunend bestuurslid van de organisatie Korter Maar Krachtig waar ik veel met lotgenoten in contact kom op het forum.

Naast lotgenoten contact, geef ik voorlichting op scholen en test ik voor organisaties prothesen die op de markt worden gebracht. Op deze manier wil ik een bijdrage leveren aan de maatschappij en slachtoffers helpen om te gaan met hun handicap. De handicap een beperking, maar het leven gaat ook gewoon door. Ik hou me naast alle ontwikkelingen op gebied van prothesen en het informeren van slachtoffers ook bezig met het onderhoud van verschillende websites.

Na vijf jaar bewust en onbewust met het ongeval en de gevolgen hiervan bezig zijn te geweest, kan ik dat nu achter me laten en dat is een prettig idee. Ik kan gaan genieten van het leven en het beste eruit halen, ondanks mijn handicap!

Op de website van Bert Pot kunt u meer informatie vinden over zijn persoonlijke verhaal.