Mijn naam is Hennie Udding. Ik ben 48 jaar en woonachtig in Smilde (Drenthe). Voor het ongeval was ik als begeleider werkzaam in de verstandelijke gehandicaptenzorg in Meppel. Hier had ik net een jaar van de opleiding erop zitten. In september 2007 zou ik naar een andere voorziening gaan om aan mijn tweede leerjaar te gaan beginnen bij dezelfde stichting.

Het ongeval en de gevolgen

In de zomer van 2007 ben ik betrokken geraakt bij een kop-staartbotsing. Ik stond achter een bestelbusje te wachten, die stil stond om af te kunnen slaan op de Rijksweg; een 80 kilometerweg. Ik werd van achteren met volle snelheid geraakt door een tweede grotere bestelbus. Door de klap werd mijn auto op de voorste bestelbus geduwd en heeft de eerste van de plaats geduwd.

De hulpdiensten waren snel ter plaatse en na een kort onderzoek door de ambulancemedewerkers mocht ik naar huis. Ik had wel gelijk last van een pijnlijke nek. De volgende dag heb ik geprobeerd te werken, maar dit kon echt niet. Ik was overal stijf en mijn nek, schouders en rug begonnen steeds meer pijn te doen. Na een paar dagen ben ik alsnog bij de huisarts geweest, die mij heeft doorgestuurd naar de fysiotherapeut. Deze heeft mij een aantal maanden behandeld, voordat ik vanwege aanhoudende klachten ben doorverwezen naar een gespecialiseerd whiplash instituut.

In mijn geval heeft het een jaar geduurd voordat een medisch specialist erachter kwam dat er sprake was van een afstaand schouderblad (Scapula alata), bovenop de andere klachten. In feite heeft mijn leven dat jaar stil gestaan. Ik heb nauwelijks kunnen werken en ook het geplande studiejaar van de opleiding heb ik niet kunnen vervolgen.

Start letselschadezaak via PALS

Als letselschadeslachtoffer ben je vooral bezig met de gevolgen van het ongeval en de behandeling van de klachten. Het leven gaat ondertussen “gewoon” door. Ik zat al geruime tijd in de ziektewet, omdat ik niet meer kon werken en mijn nieuwe werkplek ging niet meer door.

Mijn man heeft kort na het ongeval Pals Letselschade ingeschakeld. Pals Letselschade heeft meer gedaan dan alleen het realiseren van een schadevergoeding. Door de ervaring die zij heeft met slachtoffers van letselschade (waaronder whiplash), wist zij wat er allemaal op mij af zou komen. Hierdoor kon zij helpen om het overzicht te behouden en negatieve gevolgen zoveel mogelijk voor te zijn.

Zo heeft zij mij al in oktober 2007 doorverwezen naar Wibbens groep om een re-integratietraject te starten, omdat het op het werk dreigde mis te gaan qua re-integratie. Na een jaar begonnen de werkgever en de arbo-arts moeilijk te doen, tegenstrijdigheden over de voortzetting van een nieuwe vervolgopleiding, sancties bij het niet behalen van een diploma.

Op advies van Pals Letselschade heb ik na de diagnose van een afstaand schouderblad bij de huisarts aangedrongen op een doorverwijzing naar een revalidatiearts. Hier kon ik in december 2008 terecht en daar zijn voor het eerst foto’s en een MRI scan van mijn nek, schouder en rug gemaakt. Hier kwam uit naar voren dat het behandelingstraject langdurig zou kunnen worden, prognose op volledig herstel kon de revalidatiearts niet vertellen. Het was mogelijk dat ik hierdoor langer dan twee jaar in de ziektewet zou verkeren en er werd mij toen geadviseerd om rekening te houden met een mogelijk ontslag en na te denken over mijn toekomst. Hier is voorzichtig het plan van een eigen kinderopvang ontstaan.

Ontslag bij de werkgever

Op 6 juli 2009, precies de dag dat ik twaalf en een half jaar in dienst was, kreeg ik te horen dat het bedrijf afscheid van mij wilde nemen. Ik was op dat moment op re-integratie basis al weer 21 van de 28,8 uur aan het werk. Ik had opnieuw een nieuw schooljaar voltooid met succes. Hierdoor kon ik opnieuw een diploma behalen. Mijn ontslag was niet tijdig aangevraagd, onder protest door mij ben ik door de werkgever voor 100 procent in de ziektewet geplaatst en uiteindelijk na een paar weken naar huis gestuurd, ik hoefde niet weer terug te komen. Een jaar later volgde het definitief ontslag. Ik heb twee jaar een studie gevolgd, maar door het ongeval en het ontslag heb ik het niet af kunnen ronden met een diploma. Ik heb heel veel energie gestopt in de beide studies, ook nog tijdens de re-integratie. Het was heel zuur om je inspanningen niet te zien belonen met een diploma.

Bij mijn aanmelding bij het UWV heb ik mijn plan voor een eigen kinderopvang overlegd en zo ben ik opnieuw aan de studie gegaan. Een paar maanden later heb ik een opleiding gevolgd voor zelfstandige ondernemer in de kinderopvang en tegelijkertijd een MBO opleiding via ROC Landstede behaald. Na vijf maanden heb ik beide opleidingen met succes afgerond.

Houding tegenpartij

De aansprakelijkheid werd gelijk erkend. Hier kon de tegenpartij ook moeilijk omheen, omdat ik stil stond te wachten en van achteren ben aangereden, toen de aanrijding plaats vond. Door de vele klachten zijn er diverse medische expertises opgesteld waarin mijn klachten duidelijk zijn omschreven. Hier kon de tegenpartij weinig tegen inbrengen. Uiteindelijk is mijn zaak met behulp van Pals Letselschade in november 2009 definitief afgerond.

Zaak afgerond?

Nu de schadezaak is afgerond kan ik echt verder met mijn leven. De schadevergoeding heeft het voor mij mogelijk gemaakt om thuis een kleinschalige kinderopvang te starten, een zogenaamd Thuishuis. Om dit te realiseren moest het huis aangepast/verbouwd worden, zodat het zou voldoen aan de eisen van de Wet kinderopvang, maar ook is aangepast aan mijn fysieke beperkingen. Dit betekende ergonomische meubelen net als in een kinderdagverblijf.

Dit is allemaal voortvarend gegaan en op 1 september 2010 heeft Thuishuis Barbabella haar deuren geopend! Door direct te beginnen met reclame maken (door middel van persberichtjes, folders, advertenties, reclame op de auto en houden van open huis), zit thuishuis Barbabella nu al bijna vol!

Begin november 2010 ben ik een erkend leerbedrijf geworden bij Calibris, in juni 2011 rond de eerste stagiaire haar stage af bij Thuishuis Barbabella. Vanwege het succes is in februari 2011 de kinderopvang Thuishuis Barbabella vijf dagen in de week geopend. Inmiddels hebben dertien kinderen, verdeeld over de vijf dagen hun plekje gevonden.

In juni 2011 vind er een interne kleine verbouwing plaats in de kinderopvang. Realisatie van een nieuwe toiletgroep, een volwassen en een kindertoilet. Binnenkort zal Thuishuis Barbabella in de steigers staan vanwege nieuwe muren en beneden in de kinderopvang een erker, zodat er meer speelruimte ontstaat.

Ondanks dat de restklachten blijvend zijn en de behandeling gewoon doorgaat (ik krijg bijvoorbeeld nog twee keer per week medische therapie training), kijk ik met vertrouwen naar de toekomst. Het werken met kinderen geeft in ieder geval veel voldoening.

Met dank aan de inzet van Pals Letselschade is er voor mij en mijn gezin een toekomst.