In 2011 heb ik een dwarslaesie opgelopen bij het verhuizen van een bankje van mijn zwager. Voor het ongeval reisde ik de wereld af samen met mijn vrouw, reed ik motor, kluste ik veel en was ik actief met hardlopen. Doordeweeks werkte ik fulltime als docent in het speciaal onderwijs.

Kunt u iets meer vertellen over uw ongeval en de gevolgen daarvan?

Op een vrije zaterdagmiddag hielp ik mijn zwager bij het verhuizen van een bankje. Via het balkon wilden we de bank overtillen. Ik leunde tegen het balkon en ineens werd ik wakker op de grond. De balustrade van het balkon was afgebroken en hierdoor was ik naar beneden gevallen. Door deze val heb ik een dwarslaesie opgelopen en zit ik de rest van mijn leven in een rolstoel.

De hulpdiensten waren snel ter plaatse en aangekomen in het ziekenhuis werd ik direct geopereerd. Duidelijk werd dat ik door het ongeval nooit meer zou kunnen lopen en de rest van mijn leven een dwarslaesie heb. Na een paar dagen werd ik uit het ziekenhuis ontslagen en voor een revalidatieperiode naar Hoensbroek gebracht. Tegenwoordig heet dit Adelante Zorggroep. Ik heb daar fysiotherapie gekregen om mijn armen sterker te maken, omdat dit mijn nieuwe benen zijn voor de rest van mijn leven.

Het ongeval heeft mijn leven totaal veranderd, eigenlijk heb ik nu een nieuw leven met een dwarslaesie. Het gevoel van afhankelijk zijn van een ander en dat de algemene dingen, zoals hardlopen, klussen, tuinieren niet meer vanzelfsprekend zijn, is onbegrijpelijk en een verschrikkelijke werkelijkheid. Mijn vrouw en ik zouden, zoals ieder jaar, een lange reis gaan maken, deze hebben we moeten annuleren.

Inmiddels ben ik via een re-integratietraject van mijn werkgever weer begonnen met doceren. Iedere dag word ik met de taxi naar school gebracht en weer opgehaald. Op dit moment is er een auto met aanpassingen besteld, zodat ik straks minder afhankelijk ben.

Wanneer en waarom heeft u Pals Letselschade in de hand genomen?

Ik was nog bezig met de verwerking van mijn ongeval, toen Lianne Hackeng van Pals Letselschade in het ziekenhuis kwam. Een vriend van ons had aangegeven dat de behandeling van onze zaak daar in goede handen zou zijn. De eerste stap was het aansprakelijk stellen van de woningbouwcoöperatie.

Nadat de aansprakelijkheid was geregeld is er gekeken naar de schade. Ons huis moest aangepast worden aan mijn beperkingen. De beneden- en bovenverdieping is verbouwd en er is een traplift gekomen. De verbouwing is gerealiseerd door vrienden, familie en bedrijven. De gemeente heeft deels de verbouwing betaald en voor het overige deel is een berekening gemaakt, zodat het geclaimd kon worden bij de wederpartij. Daarnaast zijn er allerlei klussen in en om het huis die ik niet meer zelf kan doen, nu niet, maar ook in de toekomst niet. Dit is ook onderdeel van de schade. Maar ook werk ik door het ongeval minder uren. Ook hier is nog niet helemaal duidelijk of ik in de toekomst even veel blijf verdienen als nu. Dit mogelijke inkomensverlies zal ook berekend moeten worden, alsmede de pensioenschade.

Pals Letselschade behartigt mijn belangen door mij op al deze gebieden te adviseren, door organisaties in te schakelen die mij kunnen adviseren over mijn handicap en de hulpmiddelen, en door mijn schade te berekenen en te verhalen op de wederpartij. Daarnaast zal Pals Letselschade een vergoeding regelen voor het leed dat mij is aangedaan, het smartengeld.

Hoe is de houding van de tegenpartij in uw zaak?

Na het ongeval hebben mijn zoon en een vriend foto’s gemaakt van het balkon, maar ook van de afgebroken balustrade. Hier denk jezelf niet over na, maar is zeker belangrijk in mijn zaak. De aansprakelijkheid is enige maanden na het ongeval en na de nodige onderzoeken erkend. Daarnaast is het opgelopen letsel onherstelbaar en zijn er geen onduidelijkheden hierover.

Hoe nu verder?

Ik zit nog midden in mijn rouwproces. Mijn leven is in een paar seconden wezenlijk anders geworden. Je kan wel zeggen dat ik voor het ongeval een ander leven had. Veel reizen samen met mijn vrouw naar verre oorden, motorrijden, met vrienden leuke dingen doen en veel sporten. Ik was fulltime werkzaam in het speciaal onderwijs waar ik dagelijks erg van genoot. Dit is ook een reden dat ik zo snel mogelijk weer aan de slag wilde.

We waren juist zoveel mogelijk samen aan het genieten. Mijn ongeval heeft mijn eigen leven op de kop gezet, maar ook dat van mijn vrouw, kinderen, familie en vrienden. En dat beseft niet altijd iedereen! Ik prijs me gelukkig met mijn gezin, familie en vrienden.

Verder zijn we in afwachting van het schaderegeling traject en de afronding van mijn zaak. Maar ik heb het volste vertrouwen dat dit goed geregeld wordt, zodat ik weer verder kan met mijn leven.