Wanneer je als zelfstandig ondernemer te maken krijgt met letselschade raakt dat natuurlijk ook je onderneming. Kunnen vertrouwen op een (financieel) adviseur die je, waar nodig, naar de juiste partijen doorverwijst is dan extra belangrijk. Aan het woord Lisette Wiersema van MW Bedrijfskleding, die na een ski-ongeval te maken kreeg met ernstig orthopedisch letsel.

Wat is er gebeurd?

Op de eerste dag van onze vakantie in Oostenrijk ben ik aangeskied door een Nederlandse jongen en daar met spoed geopereerd. Mijn elleboog is verbrijzeld. Na een week in het ziekenhuis daar doorgebracht te hebben ben ik naar Nederland gekomen voor revalidatie. In augustus ben ik nogmaals geopereerd. Het is nu nog niet duidelijk in hoeverre dit goed gaat komen.

Rol financieel adviseur

We hebben een goede relatie met Kleiker Assurantiën te Leek. Na mijn ongeluk op de piste was het dus ook logisch om met hen contact op te nemen. Je maakt zoiets voor het eerst mee en hebt dus geen idee wat je te wachten staat. Op zo’n moment is het heel prettig dat er iemand is die je goed kent en die alles voor je regelt. Kleiker wist precies wie hij moest adviseren en stuurde mij voor de letselschade door naar PALS. Waarschijnlijk zijn er ‘tig’ letschadebureaus maar zij hebben goede ervaringen met PALS. Daar vertrouw je dan op.

Kort daarop is Jan-Willem Lenselink van PALS ook bij mij op de zaak geweest. Een heel prettig iemand die er gewoon voor je staat. Hij heeft het voor elkaar gekregen dat de aansprakelijkheid door de verzekeraar van de tegenpartij al snel erkend werd. Hij werkt heel klantgericht en probeert het maximale te regelen voor jou als klant. Dat vind ik belangrijk, ook in ons bedrijf, en dat zoeken we dus ook bij andere bedrijven, daarin maak je het onderscheid. Ik vind service en persoonlijke aandacht belangrijker dan prijs. Jan-Willem Lenselink houdt me constant op de hoogte, de lijnen zijn kort, ik heb te maken met één contactpersoon, dat vind ik prettig.

Hoe gaat het nu?

Met een eigen bedrijf ga je gewoon door, ook met een beperking. Bij mijn tweede operatie kwam ik op vrijdag uit het ziekenhuis, en op maandag was ik al weer op de zaak. Er stond zes weken voor de revalidatie na de operatie maar dat kan niet, je wilt er zijn, ook voor je personeel. Waarschijnlijk wil ik te snel. Het ongeluk is nu driekwart jaar geleden maar ook geestelijk wil je eigenlijk gewoon weer de oude zijn en dat gaat niet. Ik ben bijvoorbeeld nog steeds bang met trappenlopen en grote groepen mensen vind ik heel vervelend. Ook lichamelijk is het de vraag wat mijn prognose is, niemand kan daar nu uitspraak over doen. Ik kom al maandenlang drie keer per week bij de fysiotherapeut. Een vervelende bijkomstigheid, overigens een logisch gevolg van, is dat mijn rechterarm overbelast is doordat ik de afgelopen maanden alle handelingen die ik met links deed gecompenseerd heb met rechts. Natuurlijk zijn er ook financiële gevolgen, naast letselschade is er ook sprake van loonschade.

Heb je tips voor andere slachtoffers?

Zorg in elk geval dat je je verzekeringen goed geregeld hebt. Veel mensen sluiten één keer een verzekering af en kijken er daarna nooit weer naar. Ik ben van de piste gehaald en dan worden er vrijwel meteen allerlei gegevens opgevraagd. En daarnaast zou ik zowel Kleiker als PALS van harte aanbevelen vanwege hun kennis en kordate optreden. Ze ontzorgen je in plaats van dat ze je kopzorgen bezorgen.