Cindy

Vakantie is meestal fijn. De paar weken in het jaar dat er even niets moet, althans niet van het werk. Dat je even kunt ontspannen, een mooie reis kunt maken. Nou ja, dat hoef ik ook niet uit te leggen. Het vervelendste van vakantie vind ik dat andere mensen het ook hebben. Wat is dat lastig zeg! Ben je in het buitenland, kom je daar allemaal vakantievierende landgenoten tegen. Blijf je in eigen huis en tuin dan blijkt Drenthe ook vergeven van toeristen. Op het fietspad voor ons huis is er op mooie dagen een constante stroom van bejaarden op e-bikes, gezinnen met jengelende kinderen, de onvermijdelijke mannen in te strakke kleding die in groepsverband te hard pratend, van afstand roepen om vrij baan te maken voor hun sportieve prestaties. En dan alle gehuurde elektrische eko-choppers, eko-bikes of eko-cruisers. Af en toe ook nog een groepje loopfietsen.

Bert_Cindy_Web.jpg

Het fietspad vermijd ik dus. Maar ook op de zandpaden en in het bos zijn ze. Toeristen! En ook weer van die roepende mannen met helmen. Nu op fietsen met dikke profielbanden. Sommigen roepen of bellen pas als ze vlakbij zijn. Ik groet ze niet meer. Wat doen al die mensen hier? Kunnen ze hun vakantie niet ergens anders doorbrengen? Soms ben ik gewoon blij als het slecht weer is. Is het weer even rustig. Kan ik gewoon met de hond lopen zonder iemand tegen te komen.

Zelfs de binnendienst van Pals gaat op vakantie. Moet ik opeens zelf mijn afspraken maken, zelf mijn e-mails in het digitale dossier opslaan en zelf allerlei administratieve taken verrichten. Wat is dat lastig zeg! Al jaren werk ik samen met Cindy. Voorheen noemde ik haar mijn secretaresse. Dan snapt iedereen wat ze doet. Eigenlijk doet ze nog veel meer. Bovendien zal het woord secretaresse wel niet meer kunnen. Niet woke genoeg. Dus is Cindy nu mijn binnendienst. En ook zij gaat gewoon weken op vakantie. En dan besef ik weer even hoeveel zij doet.

Want als je een e-mail van mij krijgt, is die in de meeste gevallen door Cindy verstuurd. Ik lever alleen de tekst aan. Zij doet de rest. Zij zorgt voor de adressering, de bijlagen en het opslaan in het digitale dossier. Ze agendeert, vraagt bij de financiële afdeling een nota op en stuurt zo nodig een herinnering. Ze is heel handig met het systeem en is dan ook vraagbaak voor collegae. Natuurlijk doe ik daar ook mijn voordeel mee. Mijn dossiers zijn up-to-date. En Cindy zorgt ook nog eens dat ik niets vergeet. Ze vangt ook veel telefoontjes op en regelmatig word ik door klanten gecomplimenteerd met Cindy. Dat ze zo aardig is. En dat is ook zo.

Dus je begrijpt wel dat ik zonder Cindy enigszins onthand ben. Gelukkig is zij niet de enige binnendienst en kan ik wel wat werk bij anderen neerleggen. Maar ja, die hebben ook hun eigen werk. Dus doe ik toch zoveel mogelijk zelf en dat gaat niet vanzelf.

Eigenlijk zou ik tegelijk (om misverstanden te voorkomen: dat is niet hetzelfde als ‘samen’) met Cindy op vakantie willen gaan. Dan hoef ik haar op het werk namelijk niet te missen. Maar dat is natuurlijk niet zo fijn voor de cliënten. Dan is er niemand direct bereikbaar voor hun dossier. En we zijn natuurlijk een dienstverlenend bedrijf. Dan moet je wel bereikbaar zijn.

Cindy heeft mij beloofd dat ze in ieder geval bij Pals blijft werken tot ik met pensioen ga. Dus moet ik haar die vakantie toch maar gunnen. En als je mij dan een beetje gestrest aan de telefoon krijgt, dan weet je wat Cindy is: op vakantie.

Bert Heida, Letselschadespecialist NIVRE-re